Strandjutters

Laatste nieuwtjes, reactie`s, wetenswaardigheden en creatieve parels van bezoekers. Stuur jouw strandjutter naar info@oceaanzicht.nl

Drie maanden na het doven van de vulkaan

De vulkaaneruptie op La Palma van 19 september tot 14 december 2021, 85 adrenaline verhogende dagen!

Rookpluim
Zondagmiddag iets na 15 uur opende de aarde zich boven het dorpje Todoque. Een grijze rookpluim steeg op, brandende lava werd de lucht in geslingerd. Langs de kant van de weg waren duizenden eilandbewoners getuige van een nieuwe vulkaaneruptie. De eerste dag bracht een golf van opwinding teweeg, we waren getuige van een vulkaanuitbarsting.

Slechts een enkeling was er zich van bewust dat de bescheiden rookpluim zou uitgroeien tot een destructieve vulkaan. Meer dan 2500 woningen verdwenen onder de lava, Ongeveer 7000 bewoners moesten hun huizen verlaten.

De vulkaan liet niet alleen een litteken achter in het landschap van 3,5 kilometer breed, het heeft het leven van en groot aantal eilandbewoners volledig op de kop gezet. Er wordt gezocht naar nieuwe stukken land en woningen om opnieuw thuis te kunnen komen. Bulldozers proberen over de gestolde lavastroom het zuiden met het westen te verbinden. En nog altijd brengt het woord vulkaan veel emoties naar boven. We wonen in de buurt van de vulkaan, we kennen de verhalen uit eerste hand.

Foto: Charles Borsboom

Twee gezichten
De vulkaan met twee gezichten bracht ons onrust, verlies en angst maar ook onvergetelijke beelden. De hemel was ´’s nachts rood gekleurd, in de richting van de oceaan stroomde een oranjerode rivier, de bevingen, de geur van zwavel, het vuurwerk en het geluid. Nooit eerder in mijn leven aanschouwde ik zo’n indrukwekkend natuurfenomeen.

Het gebied rond het dorpje Todoque is stil gevallen. Er zijn geen geluiden en ´’s nachts is het er pikdonker. Het leven is er verdwenen. Op de rest van het eiland gaat het leven gewoon weer verder, alsof er niets is gebeurd.

Ik wil de lange reeks met berichten over de vulkaan afsluiten met foto’s van de fotograaf Charles Bosboom.

Foto: Charles Borsboom
Foto: Charles Borsboom
Foto: Charles Borsboom
Foto: Charles Borsboom
Foto: Charles Borsboom

Charles Borsboom
Charles Borsboom organiseert fotoreizen, lezingen en presentaties voor fotoclubs. Afgelopen week was hij met een groep cursisten op La Palma.
Voor meer informatie over de foto’s en contact: www.charlesborsboom.com/

Ga naar het overzicht met blogberichten over de vulkaan op La Palma.

Hoe gaat het op La Palma?

Het is niet gemakkelijk om het toetsenbord te laten ratelen. Alle woorden die ik kan verzinnen over de vulkaan zijn grijs gekleurd en dof. Ik verlies me liever in vrolijke kleuren en lieflijke Palmese landschappen.

Huisje in het noorden van La Palma. (Siepko)

Vragen
En toch heb ik sterk het gevoel dat het verhaal nog niet af is. De vulkaan sleept achter me aan, er zijn  nog te veel vragen niet beantwoord.

Hoe gaat het me de bewoners die hun huis zijn verloren? Wanneer kunnen we weer naar Puerto Naos? Hoe gaat het met La Palma?

De vulkaan gezien vanaf Tajuya.

Eilandbewoners
Om met vraag 1 te beginnen: Hoe gaat het met de bewoners die hun huis zijn verloren?
De eilandbewoner lopen niet met hun ongeluk te koop. Verborgen verdriet zie en hoor je niet. Niet alles is zichtbaar en maar een enkeling komt ongeschonden uit de strijd. De bewoners die ik wel spreek, zijn bijna altijd positief over de toekomst en actief met het zoeken naar een woning of een stuk land. Het lijkt een kwestie van tijd voordat de meesten een nieuw plekje hebben gevonden.

De gezichten zijn nog altijd aangeslagen en vermoeid maar de persoon achter het gezicht is nog altijd dezelfde. Vorige week kwam ik Thomas in het voorbijgaan tegen. In de week van de geplande verhuizing naar zijn nieuwe huis kwam de vulkaan tot eruptie. Iedere ochtend stond hij op de top van een oude vulkaan met een verrekijker totdat ook zijn huis verdween onder de lava. Het werd een snel weerzien, ergens in de auto op een kruising. Zijn vrolijke gezicht straalde zoals altijd, er gingen twee duimen omhoog.

De weg naar Puerto Naos
Wanneer kunnen we weer een huis huren in Puerto Naos?
Op de dag dat er bijna 1000 handtekeningen van bewoners naar het gemeentehuis werden gebracht omdat de weg van 200 meter naar hun huis nog altijd niet klaar is, kwam ik de president van de eilandregering tegen in de kleedruimte van het zwembad in Breña Alta.

Ik vertelde hem dat ik tijdens de vulkaaneruptie over hem heb gedroomd. Na een gezellige avond stappen  liepen we om een uur of vier richting huis. In een van de huizen, in een lege, fel verlichte kamer zag ik de president van het eiland. Hij zat voorovergebogen met een bleek gezicht over een dikke stapel papieren gebogen. ´  Je moet naar huis, vertelde ik hem. Het is tijd om te gaan slapen. Zorg goed voor jezelf, we hebben je nodig.`

´  Het is druk,`  zei hij nog nat van het baantjes trekken. ´  Het is belangrijk om ook tijd te blijven nemen voor mezelf, om te sporten. En ik heb goed nieuws. Ik verwacht dat de komende zomer weer kunnen zwemmen in de zee bij Puerto Naos. Over een week beginnen we aan twee kanten van de vulkaanstroom met de aanleg van een zes kilometer lange weg.

Een president die weet te bedenken dat wanneer je een weg maakt je ook van twee kanten kunt beginnen is in topvorm. Ik heb hem niet gevraagd waarom de weg van 200 meter lengte naar de huizen van de bewoners op een eiland omgeven door lava nog altijd niet klaar is. Ik durfde al helemaal niet te beginnen over de vergoedingen die wel beloofd zijn maar nog altijd niet aan iedereen zijn uitgekeerd.

Hoog bezoek
Dit weekend waren de koning en alle commisarisen van de alle Spaanse provincies op het eiland. Er werden medailles uitgedeeld aan vrijwilligers en de minister-president van Spanje Pedro Sanchez sprak de woorden; ´  De weg naar Puerto Naos is prioriteit, de werkzaamheden zullen binnenkort starten.`

Hoe gaat het met La Palma?
Een zwart litteken dat de komende generaties zal herinneren aan de vulkaaneruptie van 2021 staat getekent in het landschap ten zuiden van Laguna. In de dorpjes Las Manchas en Jedey wordt hard gewerkt om vulkaanas te verwijderen.

Ten noorden van de vulkaanrivier is er maar weinig dat herinnert aan de vulkaanuitbrasting. De Plaza de España van Los Llanos zoemt weer van gezelligheid.  Het eiland ruikt naar bloemen en komende zomer kunnen we volgens de mannen die alles in beweging zullen zetten weer naar Puerto Naos.

Eerst zien, dan geloven!

 

Lees alles over de vulkaaneruptie op La Palma

Engeltjes die geluk brengen

De piepkleine selfservice winkeltjes in de schaduw van een drakenbloedboom met sieraden, zaden en sinaasappelen zijn nooit weggeweest in Las Tricias.

Nieuw zijn de engeltjes die geluk brengen!

Engelengeduld
Kies een engel naar keuze, laat drie euro achter in het potje en vervolg gezegend de wandeltocht langs de barrancos, Canarische huisjes, grotten en drakenbloedbomen.

Natuurlijk vragen we ons wel eens af of de maker van de engeltjes niet achter een dikke rots zit te wachten. En wat zou er gebeuren als je niet drie euro in het potje stopt? Krijg je dan de maker met engelengeduld achter je aan?

Geluk
Ik weet zeker dat er dan de drakenbloedboomvloek van Las Tricias over je wordt uitgesproken.

Dat wil natuurlijk niemand meemaken. Dat je benen ineens niet meer vooruit maar achteruit lopen.

Het ongeluk kun je niet uitsluiten maar wel afkopen. En zeker met zo’n engel in je broekzak wandel je het geluk tegemoet.

 

Het is lente op La Palma

Kom je voor de bloemen naar La Palma dan is de periode half februari tot half april de beste periode om ons eilandje te bezoeken.

Cineraria (alle foto`  s S.W.)
Asphodelus ramosus

Bloemen
We proberen er zoveel mogelijk op uit te trekken. Wandelschoenen, rugzak gevuld met proviand en op pad. De reusachtige paardenbloem die een hoogte van meer dan een meter kan bereiken staat in bloei, de cineraria kleurt de berm van de wandelpaden paars, asfódelo met zijn prachtige naam zou het ook goed doen op de vaas.

De vergeten akkers zijn groen en de sterkte van de zon is aangenaam bescheiden in combinatie met de temperatuur die rond de 20 graden schommelt.

Witte Tajinaste

Wandelschoenen en boor
Het afgelopen weekeinde waren we opnieuw in het noorden van La Palma. Dit keer met wandelschoenen en een boormachine. Ik heb achttien gaatjes geboord in een dikke muur in het barretje van Tablado. Boren, schilderijen ophangen en vervolgens vieren dat de meer dan honder jaar oude muur niet bezweek onder de trillingen van de drilboor. Het was voor het eerst sinds het begin pandemie dat ik wakker werd met een lichte kater. Hoofd onder de koude kraan, stevig ontbijt en opnieuw aan de wandel.

De lente op La Palma, het eiland op zijn mooist.

Kloof Fagundo in het noorden van La Palma
Drakenbloedboom, noordkust van La Palma.

Bekijk ook de schilderijen waarvoor we 18 gaatjes hebben geboord.

De magie van La Palma in kleur en vorm

Het was in de derde klas van de lagere school dat mijn tekening een speciaal plekje kreeg boven de deur. Dat was me nooit eerder overkomen en heeft daarna nooit meer plaatsgevonden.

Een tekening van een  kasteel met twee torens en kantelen. ( Naam maker onbekend).

De tekening kan ik in mijn gedachten nog altijd uittekenen. Een kasteel met kantelen, links en rechts een toren, een poort met de ophaalbrug in het midden en een vuurspuwende draak.

Inmiddels tel ik 59 jaar en doe ik een poging om met dezelfde kinderlijke naïviteit het succes uit mijn kinderjaren te evenaren. Het onderwerp kasteel met draak heeft plaats gemaakt voor La Palma.

Ik hou van La Palma en de liefde blijft alleen maar groeien. Het is de magie van eiland die ik wil vangen in kleur en vorm. Magie is een illusie, een moment, een droom, een fantasie en laat zich niet vastleggen en toch doe ik een poging. Een mission impossible, een zoektocht naar het onmogelijke waar ik grenzeloos veel plezier aan beleef.

Ieder schilderijtje, of noem het een collage is op dezelfde manier ontstaan. Ik schilder een landschap. Het resultaat is zonder enige uitzondering teleurstellend.

Kan het dan niet laten om er de schaar in te zetten. Ik knip het landschap in verschillende stukken en zet het op een andere manier in elkaar.

Het is op dit moment dat de magie voor mijn eigen ogen verschijnt, er ontstaat iets wat ik nooit zelf had kunnen bedenken en ver boven mezelf uitstijgt.

Het is de magie zoals San Borondon aan de horizon verschijnt en verdwijnt als de rug van een walvis in de oceaan.

Expositie El Tablado
Het is niet verwonderlijk dat mijn eerste expositie plaats vindt in El Tablado. In dit dorpje op het einde van de wereld laat de magie zich elke dag opnieuw bewonderen. Soms en klein moment tussen de wolken door of verblind door de zon.

Het is een eer om in dit dorpje in de meer dan honderd jaar oude muren van een kleine bar met drie tafels 18 spijkers te mogen slaan om mijn schilderijtjes te tonen.

Deze expositie overtreft qua grootte het succes dat ik in mijn kinderjaren een keer heb mogen proeven toen mijn kasteel met kantelen en twee torens een speciaal plekje kreeg boven de deur.

Klik op deze volgende link voor een overzicht van de expostie in El Tablado

Vincente wil zijn huis uitgraven

Vorige week vierden we het feest van Juan Miguel die zijn buurtwinkel heropende. De bewoners aan de noordkant van de lavastroom keren langzaam terug naar hun huizen of maken plannen om een nieuwe woning te realiseren. De straten zijn schoon en het leven is weer opgang gekomen.

Las Manchas
Aan de zuidkant van de lavastroom is de situatie volledig anders. Het gebied rond Las Manchas is alleen bereikbaar via het zuiden en is bedolven onder een laag as. Iedere meter dichter bij de vulkaan neemt de hoeveelheid toe.

Het huis van Vicente Leal bevindt zich op slechts 100 meter van de vulkaan. Op 19 september was hij ooggetuige van het openen van de aarde. Een aswolk verduisterde de zon, bedekte zijn huis en alles om hem heen. Drie maanden later keerde hij terug, alleen de schoorsteen van zijn huis was nog zichtbaar.

De vulkaan spuwde gedurende bijna drie maanden as. Het is een wonder dat het huis van Vincente er nog staat. De laatste lavarivier passeerde op minder dan 50 meter zijn huis.

Huis uitgraven
´  De dag dat de vulkaan naast mijn huis ontplofte zal ik nooit vergeten, een ervaring waarvan maar weinig mensen in de wereld kunnen zeggen dat ze die hebben meegemaakt,’ reageert Vincente laconiek.

Vincente probeert een regeling te treffen om te kunnen beginnen met het uitgraven van zijn huis. Het gebied aan de voet van de vulkaan is nog gesloten.

Op 9 januari was de laatste keer dat hij toegang kreeg tot het gebied. Zijn huis is inmiddels beroemd, de foto van de schoorsteen die boven het as uitsteekt is de wereld over gegaan. De foto gaf Vincente hoop, ondanks het desolate landschap dat de vulkaan heeft achtergelaten.

De eigenaar van de beroemdste schoorsteen ter wereld is er van overtuigd dat zijn huis intact zal blijven tijdens het uitgraven. Hij heeft slechts een angst en dat is dat de eilandregering zijn huis en schoorsteen zullen onteigenen om er een toeristische attractie van te maken.

En terwijl Vincente met de schep klaar staat om te beginnen is er op La Palma een zware bulldozer aangekomen om de wegen over de lavastroom sneller te kunnen openen. In Bombilla wordt gewerkt aan een haven om het afgesloten gebied rond Puerto Naos via de noordkant te kunnen bereiken per boot.

Foto van Bombilla met rechts de geplande haven ingetekend.

Volgende week keert het blog over La Palma terug naar de noordkant van de lavastroom. In een bar met drie tafels, op het einde van de wereld ga ik mijn eerste expositie houden. Tot volgende week.

Blog met dank aan informatie en foto` s in Eltime.es

Alles over de vulkaan op La Palma