Strandjutters

Laatste nieuwtjes, reacties, wetenswaardigheden en creatieve parels van bezoekers. Stuur jouw strandjutter naar info@oceaanzicht.nl

Ultramarathon Transvulcania op La Palma

De Ultramarathon Transvulcania La Palma start om 7 uur in de ochtend bij de vuurtoren in het zuiden van La Palma. De lopers wacht een tocht van 75 kilometer vanaf zeeniveau naar 2426 meter hoogte, berg af naar Tazacorte en voor de laatste keer 400 meter berg op naar Los Llanos.

Hoogtemeters Ultramarathon Transvulcania. (Afbeelding: https://transvulcania.utmb.world/es/races-runners/races/ultra-marathon)

Helden
De snelste loper kwam na 7 uur rennen als eerste over de finish. Daar stond ik met zoveel andere supporters met tranen in de ogen van ontroering de Zweedse hardloper Peter Engdhal aan te moedigen. De handen gingen omhoog, het publiek was uitzinnig. De laatste renners zullen vanavond rond 23 uur in het pikkedonker moegestreden en uitgeput de heldenstatus bereiken wanneer ze de eindstreep over strompelen.

De winnaar Peter Engdhal komt over de finish van de ultramarathon Transvulcania La Palma (Foto: S.W.)

Berg oprennen
Ieder jaar opnieuw had ik zin om me in te schrijven voor de volgende editie van de Transvulcania. Totdat ik me realiseerde welke inspanning daarvoor geleverd moet worden. De voorbereiding vraagt om een intensieve training van minimaal een jaar, zes dagen in de week vier uur per dag rennen in de bergen, een uitgekiend dieet, geen alcohol en op tijd naar bed. Ik zag me zelf in mijn fantasie wel de eindstreep halen maar kon het me niet voorstellen dat ik daarvoor een jaar lang elke dag tegen een berg zou oprennen.

Vrijwillig
Om toch deel uit te maken van de Transvulcania heb ik me dit jaar opgegeven als vrijwilliger. Ik hoefde hier niet voor te trainen en kon ´’s avonds na het uitdelen van de rugnummers onder het genot van een Belgisch biertje met trots vertellen over al die hardlopers die uit alle hoeken van de wereld naar La Palma waren gekomen.

Waarom er zoveel hardlopers iedere keer opnieuw terugkeren naar ons eilandje voor dit sportevenement gaf de winnaar tijdens het interview na zijn gewonnen race het antwoord: ´  De sfeer is fantastisch en La Palma is waanzinnig mooi.`

 

 

Foto`  s en beschrijving voor wandelaars  route Transvulcania over de GR-131

Video Transvulcania 2014

Uitgaan op La Palma en keuzestress

Het was wederom een zware zaterdag om te kiezen uit het culturele aanbod op La Palma.

Koorddanser in Santa Cruz de La Palma. Foto: ayuntamiento Santa Cruz)

Zappen
Je kunt als vliegende reporter van La Palma Nieuws maar op een plek tegelijk zijn. De berg tussen oost en west is te hoog en de kloof tussen zuid en noord te diep om even hink-stap-sprong van het ene evenement naar het andere te zappen. Er zal niets anders op dan om een keuze te maken.

In Santa Cruz was een 200 meter lange ijzeren draad gespannen over een deel van het stadje. Twintig koorddansers hadden zich aangemeld om van de ene kant van de kabel naar de andere kant te lopen. In de middag startte een festival met muziek waar je happy van wordt.

De vereniging El Atajo zocht op hetzelfde moment de stilte en natuur tijdens een georganiseerde wandeling in het zuiden. In het noorden werd er poëzie voorgedragen tijdens het festival van het woord.

In het noordwesten rond de mercadillo van Puntagorda vond een kunstfestival plaats met workshops en muziek. Dichter bij huis in El Paso was een podium opgebouwd voor het oktoberfeest met rockabilly muziek en heel veel bier.

Workshop Afrikaanse dans tijdens Agrofiesta in Los Llanos.

Keuzestress
Ik koos er voor om naar het Agrofiesta ecológica te gaan op de plaza de España van Los Llanos. Maar zelfs hier was er keuzestress. Op het zelfde moment had ik de keuze uit een interessante documentaire, workshops over ecologische landbouw en er was elders in het stadje een optreden van twee clowns.

En terwijl ik stond te chillen en de tijd aangenaam verstreek in de buurt van het podium en de tap kreeg ik te horen dat ik toch echt wat had gemis. Het optreden van twee clowns in het museum van Los Llanos was om te lachen, gieren en brullen geweest.

Wie denkt dat na dit weekeinde het gedaan is met de angst om iets te missen heeft het mis. Er is de komende dagen een Jazz optreden en een pianoconcert. Daarbij kan ik me opgeven voor een cursus tango, Afrikaanse dans, macramé, een tweedaagse workshop stervensbegeleiding en een cursus meditatie.

Die laatste mogelijkheid lijkt me wel wat om af te komen van mijn angst om iets te missen.

Waar vind ik informatie over culturele activiteiten op La Palma?
Ga naar een oficina de turismo in een van de grotere dorpen en vraag naar actividades cultural.
Correo del Valle geeft een geresumeerd overzicht van de activiteiten voor de komende twee weken:
Klik op leer of lesen en zoek in de krant bij events (Spaans) of Kultur (Duits). Klik rechtsonder op de krant om het te vergroten tot fullscreen.

De meeste culturele activiteiten worden op La Palma gedeeld d.m.v. berichten verzonden via Whatsapp groepen.

Misschien heb je ook interesse in Bezienswaardigheden op La Palma

 

Stilte voor de storm op La Palma

Zondagmiddag 25.09.2022: 17.00 uur.

De weersvoorspellingen beloofden weinig goeds, het kan op de westerse Canarische eilanden in een periode van drie dagen tot wel 2 meter gaan regenen.

Dat is een hoeveelheid water van de vloer van de woonkamer tot bijna aan het plafond. Als al het water dat er is voorspeld gaat vallen gaan we op La Palma kopje onder.

Code rood
Er is voor vandaag code rood afgekondigd voor de oostkant van La Palma, in het westen is de kleur geel. Het wordt ten strengste afgeraden, of misschien is het zelfs wel verboden, om de straat op te gaan. De kinderen hoeven morgen niet naar school en het vliegveld is gesloten.

De buienrader zondagmiddag 17 uur.

Voorbereiding
Nooit eerder hebben we ons zo goed voorbereidt op regen. Voor alle deuren liggen natte handdoeken om te voorkomen dat het water onder de plinten door ons huis in zal stromen. Onder het dak waar het al meer dan 10 jaar tijdens ieder regenbuitje drupt staat een emmer. Blaadjes en takjes zijn opgeveegd zodat het water op een natuurlijke manier kan wegstromen.

Eindeloze stilte
De hemel zou gisteren al rond een uur of 12 openbreken. In de ochtend werd het donker en stil. De vogels stopten met fluiten en de meeste bewoners hadden op zaterdagochtend al eten ingeslagen voor de komende drie dagen.

Als een zware zwembroek na het zwemmen die werd uitgewrongen vielen er enkele spatten water uit de grijze hemel waarna de stilte voor de storm terugkeerde.

Nieuwe poging
De tropische storm Hermine deed vandaag een nieuwe poging om het eiland te verzuipen. Ook dit keer zonder noemenswaardig resultaat. De lucht was bezwangerd met een zware nevel en pas tegen de middag van deze lome zondag dwarrelde er een lieflijk buitje op ons neer. Na de siësta knalde zelfs de zon door de ramen.

Aan de oostkant van het eiland viel, zonder schade aan te richten en tot opluchting van de vegetatie, wel een flinke plensbui.

Hermine kwam maar met moeite over de bergrug die La Palma in oost en west deelt. Regen in het oosten, regenbogen in het westen. (Foto: S.W:)

Weerdeskundigen
Voor morgen wordt er nog altijd zware regen voorspeld door de weerdeskundigen. Een storm in een glas water of moeten we ons nu echt zorgen gaan maken?

Ik krijg de indruk, na al dat uitzitten tijdens deze stilte voor de storm, dat Hermine ons voor de gek houdt.

Morgen zwaait Hermine nog een keer met haar staart en maakt vervolgens een draai naar het westen om voor altijd achter de horizon te verdwijnen. De zon gaat schijnen en het eiland kleurt groen.

!Ojala!

Meer informatie over het weer op La Palma

Hoe ziet een Pastor Garafiano eruit?

Leon, onze Pastor Garafiano. (Foto: Bart)

We hebben een pastor Garafiano. In Duitsland heb je de Duitse herder, de Belgen hebben de Mechelse herder en op La Palma de Garafiaanse herder. Een robuuste werkhond om een kudde schapen en geiten in de bergachtige gemeente Garafia, in het noord van het eiland bij elkaar te houden.

Voor alle duidelijkheid, we hebben geen geiten en ook geen schapen. Onze hond is een Pastor Garafiano zonder werk.

De jonge Leon en Marjan.

Belgische zeevaarder
Niemand weet wie en wanneer en in welke gedaante de Pastor Garafiano naar La Palma is gekomen. Het zou zo maar kunnen dat een Belgische zeevaarder kort na de verovering op bestelling een koppeltje Mechelse herders naar het eiland heeft gebracht om de geiten te hoeden.

In het afgelegen noorden hebben de Belgische honden zich voortgeplant, vermengd met andere rassen en aangepast aan de diepe kloven, de steile bergpaden en het klimaat.

Ze hebben in al die jaren een gedaanteverwisseling ondergaan en een aantal eigenschappen van de eilandbewoners overgenomen. Een Pastor Garafino is trouw, nobel, tranquilo, zelfverzekerd en eigengereid.

Een aantal deelnemers aan de schoonheidwedstrijd Pastor Garafiano.

Schoonheidswedstrijd
Wandelen we met Leon door Los Llanos dan krijgen we regelmatig de vraag: Is het een Pastror Garafiano? Blijkbaar is het zelfs voor de eilandbewoners niet helemaal duidelijk hoe een Garafiano er uit ziet.

Tijdens de bijeenkomst van het Palmese hondenras tijdens de veemarkt in El Paso kwam ik er achter waarom. Een twintigtal Pastor Garafianos werd er gepresenteerd in allerlei verschillende kleurtinten en formaten. Wie van deze honden was de echte Pastor Garafiano?

Om een eind te maken aan de discussie wat wel en niet een Pastor Garafiano is heeft de vereniging voor het behoud van de Palmese hond een aantal kenmerken gespecificeerd. (Info Spaans pastorgarafiano.com) Het doel van de vereniging is om de Pastor Garafiano die in Spanje als hondenras in 2003 officieel werd erkend te beschermen.

De jury bestond uit twee ervaringdeskundigen.

Geitenhoeders
De jury bestond tijdens het concours uit twee gerenommeerde negentigjarige gepensioneerde geitenhoeders. Een leven lang door de bergen sjouwen met je hond en geiten houdt zichtbaar jong. Met een scherpe en jeugdige blik observeerden ze de gepresenteerde Garafianos.

De winnaar werd niet de roodharige hond waarop ik al mijn geld zou hebben gezet maar een zwart exemplaar.

De Pastor Garafiano heeft een zachtaardig karakter en kan goed omgaan met andere huisdieren zoals met Dikkie Dik.

Muziekspektakel in het noorden van La Palma

De comfortzone, het is er heerlijk en aangenaam maar voordat je er erg in hebt lijken alle dagen op elkaar.

Het kerkje van El Tablado.

Dobberen
Na al dat aangenaam dobberen op de zomerse luiheid van augustus hadden we slechts één stimulans nodig om de deur van ons veilige nest achter ons te sluiten.

In El Tablado, het kleinste dorpje van La Palma waar nooit iets valt te beleven, stond een groots muziekspektakel gepland.

Het muziekgezelschap Suakai op het pleintje naast de kerk van El Tablado.

Muzikaal avontuur
Het rondreizende muziekgezelschap Suakai maakt deze zomer een tournee door Spanje en heeft er voor gekozen om op te treden in kleine, vergeten en afgelegen dorpen. Een muzikale reis van geschoolde muzikanten die de vertrouwde concertzaal verruilden voor het onvoorspelbare en avontuur.

Naast het kerkje van Tablado, op het plein met de afmeting van een middelgrote huiskamer zat het publiek dicht op elkaar. Met rechts de diepe afgrond van een kloof en de stekels van een cactus speelden de musici met passie en gevaar voor eigen leven filmmuziek.

Door de kloven en over de bergen klonk de filmmuziek van In de ban van de ring.

Hartstocht voor de muziek
Voor even was het 26 personen tellende dorp terug in de tijd toen er nog 600 personen woonden. Er werd hard gewerkt op het land maar ook vierde men het leven met muziek en dans.

De musici overstemden het voortdurende geruis in mijn hoofd dat het wereldnieuws van de laatste tijd teweeg brengt. Er was stilte, hartstocht en vooral muziek. De zon zakte boven de berg, vanachter een wolk langzaam in de richting van de oceaan. Het publiek werd opgetild van de kelder naar de bovenste etage.

Nadat de laatste toon had geklonken was iedereen even stil. We kregen meer dan waarvoor we waren gekomen en niemand viel in de afgrond of cactus.

Ons hotel voor de nacht in El Tablado.

 

 

Informatie over Suakai:
Het project “Musica para soñar” brengt muziek naar de kleinste dorpen in de verste uithoeken van Spanje.
Bekijk de video (Spaans) www.youtube-Suakai

Meer blogs over Tablado:
Op de stoep
Arte y Magia

 

 

Viva la Virgen del Pino

Een keer in de drie jaar wordt de Virgen del Pino uit het kerkje boven het dorp van El Paso naar beneden gedragen.

Viva la Virgen
Dit keer moesten we vier jaar wachten om de heilige maagd van het pijnbos te vergezellen tijdens haar tocht. Terwijl de Virgen een jaar langer dan gebruikelijk op haar troon wachtte om naar buiten te worden gedragen beleefde El Paso een pandemie, een heftige brand die de dorpskern bereikte en een vulkaaneruptie.

Op La Palma werd er een dag lang niet getreurd om wat we verloren maar gevierd om wat we met elkaar delen.

Onder de oudste Canarische pijnboom van de wereld, waar lang geleden de verschijning van de heilige Maria heeft plaatsgevonden,  werd vroeg in de middag de Virgen del Pino  onder luid geroep ontvangen: Viva la Virgen!

Omgebouwde kar tot rijdend restaurant (Foto: El Apuron)

Processie
De heilige ging voorop gevolgd door een bonte stoet met maar liefst 40.000 in traditionele kleding gestoken bewoners en bezoekers. De meer dan 250 karren, die door buurten en vrienden omgebouwde waren tot rijdende keukens voorzagen de dorstige pelgrims van drank en eten.

Tijdens de 5 kilometer lange processie, een traag voortbewegende picknick te voet, werd er gedanst, gezongen, gedronken en gegeten.

De maagd bereikte om 8 uur in de avond het centrum van el Paso waar ze werd ontvangen met het Ave María.

In la Iglesia Bonanza galmden de stemmen van duizenden devote bewoners. Stoere mannen met tranen in ogen en vrouwen met knalrood gestifte lippen riepen het kippenvel op mijn armen: Viva La VirgenViva la Virgen!

Virgen del Pino wordt ontvangen in het centrum van El Paso.

Salsa
De laatste kar in de 2 kilometer lange optocht kwam rond middernacht het centrum van El Paso binnenrollen. Het feest was toen al in volle gang. De klanken van een salsa-orkest schalden over het plein voor het gemeentehuis van El Paso.

De twee biertjes die ik als nuchtere Fries echt nodig had om wat losser in de heupen te worden deden zijn werk. Salsa, rumba, cumbia, polka, zonder na te denken over de stappen gingen mijn benen vanzelf.

De Virgen del Pino wordt de kerk Bonanza binnengedragen.

Echt feestvieren
Als het om echt feestvieren gaat, heb ik nog veel te leren. Het volume ging omhoog, de trommels, de swingende bassen, de schelle blazerssectie en de animerende stem van de zangers klonken door het slaapkamerraam naar binnen.

Om zes uur in de ochtend stopte de band met spelen en hoorde ik het publiek vanuit mijn bed in koor roepen: OtraOtraOtra, We want more!

 

Lees ook het artikel: bewoners van La Palma