Strandjutters

Laatste nieuwtjes, reactie`s, wetenswaardigheden en creatieve parels van bezoekers. Stuur jouw strandjutter naar info@oceaanzicht.nl

Engeltjes die geluk brengen

De piepkleine selfservice winkeltjes in de schaduw van een drakenbloedboom met sieraden, zaden en sinaasappelen zijn nooit weggeweest in Las Tricias.

Nieuw zijn de engeltjes die geluk brengen!

Engelengeduld
Kies een engel naar keuze, laat drie euro achter in het potje en vervolg gezegend de wandeltocht langs de barrancos, Canarische huisjes, grotten en drakenbloedbomen.

Natuurlijk vragen we ons wel eens af of de maker van de engeltjes niet achter een dikke rots zit te wachten. En wat zou er gebeuren als je niet drie euro in het potje stopt? Krijg je dan de maker met engelengeduld achter je aan?

Geluk
Ik weet zeker dat er dan de drakenbloedboomvloek van Las Tricias over je wordt uitgesproken.

Dat wil natuurlijk niemand meemaken. Dat je benen ineens niet meer vooruit maar achteruit lopen.

Het ongeluk kun je niet uitsluiten maar wel afkopen. En zeker met zo’n engel in je broekzak wandel je het geluk tegemoet.

 

Het is lente op La Palma

Kom je voor de bloemen naar La Palma dan is de periode half februari tot half april de beste periode om ons eilandje te bezoeken.

Cineraria (alle foto`  s S.W.)
Asphodelus ramosus

Bloemen
We proberen er zoveel mogelijk op uit te trekken. Wandelschoenen, rugzak gevuld met proviand en op pad. De reusachtige paardenbloem die een hoogte van meer dan een meter kan bereiken staat in bloei, de cineraria kleurt de berm van de wandelpaden paars, asfódelo met zijn prachtige naam zou het ook goed doen op de vaas.

De vergeten akkers zijn groen en de sterkte van de zon is aangenaam bescheiden in combinatie met de temperatuur die rond de 20 graden schommelt.

Witte Tajinaste

Wandelschoenen en boor
Het afgelopen weekeinde waren we opnieuw in het noorden van La Palma. Dit keer met wandelschoenen en een boormachine. Ik heb achttien gaatjes geboord in een dikke muur in het barretje van Tablado. Boren, schilderijen ophangen en vervolgens vieren dat de meer dan honder jaar oude muur niet bezweek onder de trillingen van de drilboor. Het was voor het eerst sinds het begin pandemie dat ik wakker werd met een lichte kater. Hoofd onder de koude kraan, stevig ontbijt en opnieuw aan de wandel.

De lente op La Palma, het eiland op zijn mooist.

Kloof Fagundo in het noorden van La Palma
Drakenbloedboom, noordkust van La Palma.

Bekijk ook de schilderijen waarvoor we 18 gaatjes hebben geboord.

De magie van La Palma in kleur en vorm

Het was in de derde klas van de lagere school dat mijn tekening een speciaal plekje kreeg boven de deur. Dat was me nooit eerder overkomen en heeft daarna nooit meer plaatsgevonden.

Een tekening van een  kasteel met twee torens en kantelen. ( Naam maker onbekend).

De tekening kan ik in mijn gedachten nog altijd uittekenen. Een kasteel met kantelen, links en rechts een toren, een poort met de ophaalbrug in het midden en een vuurspuwende draak.

Inmiddels tel ik 59 jaar en doe ik een poging om met dezelfde kinderlijke naïviteit het succes uit mijn kinderjaren te evenaren. Het onderwerp kasteel met draak heeft plaats gemaakt voor La Palma.

Ik hou van La Palma en de liefde blijft alleen maar groeien. Het is de magie van eiland die ik wil vangen in kleur en vorm. Magie is een illusie, een moment, een droom, een fantasie en laat zich niet vastleggen en toch doe ik een poging. Een mission impossible, een zoektocht naar het onmogelijke waar ik grenzeloos veel plezier aan beleef.

Ieder schilderijtje, of noem het een collage is op dezelfde manier ontstaan. Ik schilder een landschap. Het resultaat is zonder enige uitzondering teleurstellend.

Kan het dan niet laten om er de schaar in te zetten. Ik knip het landschap in verschillende stukken en zet het op een andere manier in elkaar.

Het is op dit moment dat de magie voor mijn eigen ogen verschijnt, er ontstaat iets wat ik nooit zelf had kunnen bedenken en ver boven mezelf uitstijgt.

Het is de magie zoals San Borondon aan de horizon verschijnt en verdwijnt als de rug van een walvis in de oceaan.

Expositie El Tablado
Het is niet verwonderlijk dat mijn eerste expositie plaats vindt in El Tablado. In dit dorpje op het einde van de wereld laat de magie zich elke dag opnieuw bewonderen. Soms en klein moment tussen de wolken door of verblind door de zon.

Het is een eer om in dit dorpje in de meer dan honderd jaar oude muren van een kleine bar met drie tafels 18 spijkers te mogen slaan om mijn schilderijtjes te tonen.

Deze expositie overtreft qua grootte het succes dat ik in mijn kinderjaren een keer heb mogen proeven toen mijn kasteel met kantelen en twee torens een speciaal plekje kreeg boven de deur.

Klik op deze volgende link voor een overzicht van de expostie in El Tablado

Vincente wil zijn huis uitgraven

Vorige week vierden we het feest van Juan Miguel die zijn buurtwinkel heropende. De bewoners aan de noordkant van de lavastroom keren langzaam terug naar hun huizen of maken plannen om een nieuwe woning te realiseren. De straten zijn schoon en het leven is weer opgang gekomen.

Las Manchas
Aan de zuidkant van de lavastroom is de situatie volledig anders. Het gebied rond Las Manchas is alleen bereikbaar via het zuiden en is bedolven onder een laag as. Iedere meter dichter bij de vulkaan neemt de hoeveelheid toe.

Het huis van Vicente Leal bevindt zich op slechts 100 meter van de vulkaan. Op 19 september was hij ooggetuige van het openen van de aarde. Een aswolk verduisterde de zon, bedekte zijn huis en alles om hem heen. Drie maanden later keerde hij terug, alleen de schoorsteen van zijn huis was nog zichtbaar.

De vulkaan spuwde gedurende bijna drie maanden as. Het is een wonder dat het huis van Vincente er nog staat. De laatste lavarivier passeerde op minder dan 50 meter zijn huis.

Huis uitgraven
´  De dag dat de vulkaan naast mijn huis ontplofte zal ik nooit vergeten, een ervaring waarvan maar weinig mensen in de wereld kunnen zeggen dat ze die hebben meegemaakt,’ reageert Vincente laconiek.

Vincente probeert een regeling te treffen om te kunnen beginnen met het uitgraven van zijn huis. Het gebied aan de voet van de vulkaan is nog gesloten.

Op 9 januari was de laatste keer dat hij toegang kreeg tot het gebied. Zijn huis is inmiddels beroemd, de foto van de schoorsteen die boven het as uitsteekt is de wereld over gegaan. De foto gaf Vincente hoop, ondanks het desolate landschap dat de vulkaan heeft achtergelaten.

De eigenaar van de beroemdste schoorsteen ter wereld is er van overtuigd dat zijn huis intact zal blijven tijdens het uitgraven. Hij heeft slechts een angst en dat is dat de eilandregering zijn huis en schoorsteen zullen onteigenen om er een toeristische attractie van te maken.

En terwijl Vincente met de schep klaar staat om te beginnen is er op La Palma een zware bulldozer aangekomen om de wegen over de lavastroom sneller te kunnen openen. In Bombilla wordt gewerkt aan een haven om het afgesloten gebied rond Puerto Naos via de noordkant te kunnen bereiken per boot.

Foto van Bombilla met rechts de geplande haven ingetekend.

Volgende week keert het blog over La Palma terug naar de noordkant van de lavastroom. In een bar met drie tafels, op het einde van de wereld ga ik mijn eerste expositie houden. Tot volgende week.

Blog met dank aan informatie en foto` s in Eltime.es

Alles over de vulkaan op La Palma

Buurtwinkel van Juan Miguel feestelijk geopend

De vulkaan heeft net als de maan twee gezichten, de donkere en de zonnige kant. Vandaag wil ik het hebben over de zonnige zijde, want het is feest!

Juan Miguel de eigenaar van buurtwinkel Cruz Chica (foto` s: S.W.).

Al weken lang vertelde Juan Miguel enthousiast over het feest dat hij wilde gaan organiseren. We kennen Juan van de groentekraam in Finca Principal. Een landgoed met een eeuwenoude Canarische woning en een mooie tuin. Iedere vrijdagmiddag vanaf 5 uur is er muziek waar vooral alternatief La Palma op af komt. Je kunt er groentes kopen en lekkere olijven die Juan Miguel uit Portugal importeert.

Elke week dichter bij de dag van het feest viel er wel iets te melden. Was het een maand geleden nog: ´  Ik organiseer een feest,’ de week daarna was ook de burgemeester uitgenodigd, een week later had Juan een accordeonist geregeld. Vorige week vertelde Juan dat ook de televisie zou komen en dat hij een schilder heeft gevonden die voor hem enkele avocado’s op de muur zou schilderen.

Van alle uitgenodigde gasten heeft hij het telefoonnummer gevraagd om de dag voor het feest iedereen er persoonlijk aan te herinneren dat zijn winkel wordt heropend.

De winkel Cruz Chica, ik ben er duizenden keren aan voorbij gereden, ligt aan de afkorting van El Paso naar Puerto Naos. Juan Miguel moest evacueren, de lavarivier stroomde op 100 meter afstand van zijn huis. De bewoners van Cruz Chica hadden geluk, ze leven aan de zonnige kant van de vulkaan en konden terugkeren.

De ouderwetse buurtwinkel wordt met uitsterven bedreigt maar niet op La Palma. De altijd vrolijke Juan Miguel blijkt een echte ondernemer te zijn. Niemand rijdt in de toekomst ongemerkt aan zijn winkel voorbij. De schilder heeft zijn onopvallende winkel een booster gegeven. Het fruit lacht je van de muur tegemoet. In de winkel kun je cadeautjes kopen en alles wat je nodig hebt voor een sterrenmaaltijd, inclusief olijven uit Portugal.

Het feest was groots in zijn intimiteit, net als de winkel van Juan Miguel. De accordeonist speelde af en toe een Canarisch deuntje, de buurtbewoners kregen een likeurtje ingeschonken en er waren maar liefst twee cameraploegen aan het werk. Juan Miguel was het schitterende middelpunt in zijn winkel, feest of geen feest de verkoop ging door.

De accordeonist werd even overstemt door een luid claxonnerende bananenauto met op de oplader meubilair van terugkerende bewoners. Feest op La Palma!

Lees meer over de vulkaan op La Palma

De groene blaadjes op La Palma

Tussen de regels van het leven op La Palma lees ik voorzichtig optimisme.

Het kan zijn dat de zon die het eiland in een zomers licht zet het beeld vertroebelt, en niet iedereen zal hetzelfde ervaren maar ik zie de eerste groene blaadjes.

Foto: Jonathan Rodriguez

Uit het dal omhoog
Het eiland is tot rust gekomen, de gevolgen van de vulkaan staan zwart op wit getekend op de westflank van de Cumbre Vieja. Daar kan niemand letterlijk en figuurlijk over heen. Er is geen weg terug, we kunnen alleen maar verder met een grote omweg.

Na het ongeloof is er nu het besef; we zijn de dans ontsprongen, we hebben geluk gehad en de schade blijft beperkt tot as vegen of er is het verdriet van het huis dat kwijt is geraakt. En nu de realiteit is doorgedrongen volgt de actie, we komen in beweging en klimmen met elkaar uit het dal omhoog.

Deze ochtend was ik aan het as scheppen in een finca in Tacande. Het is voor het eerst na de uitbraak van de eruptie dat er weer tijd en ruimte is om buiten de deur te denken. Met een groep van twintig waren we in staat om meters te maken. Op het einde van de dag was de oprit vrij van as. Vanavond is er een houtvuur, eten en muziek.

Boot naar het strand van Puerto Noas. Foto: Eltime.es

Artisjok
Buurtbewoners die elkaar helpen, er is een woord voor op La Palma dat ik maar niet kan onthouden. Het klinkt als alcachofa, oftewel de stekelige groente artisjok maar dat zal het wel niet zijn. Op zondagochtend kom je tijdens een wandeling langs de druivenvelden geregeld groepen mannen tegen die samen aan het werk zijn. Tegen de middag verhuist de groep naar de bodega waar vrouw, kinderen en de grootouders zich aansluiten voor wijn en eten. Vele handen maken ligt werk en het leven een stuk leuker.

De meeste professionele hulpverleners die naar La Palma kwamen om te helpen zijn huiswaarts gekeerd. De eilandbewoners zijn op zichzelf terug geworpen. Voor de vulkaaneruptie lagen er al dikke stapels papieren op de bureaus van de ambtenaren. Tel daar bij op het aantal lange weekeinde en de feestdagen waarop niet wordt gewerkt en iedereen begreep dat alles zijn tijd nodig heeft.

Hulptroepen
Na het vertrekken van de hulptroepen stopte er voor het gebouwen van de eilandregering en de gemeentehuizen van El Paso en Los Llanos een colonne verhuiswagens met dozen. Kartonnen dozen gevuld met werk stapelen zich tot de nok op, in de gangen van de beleidsmakers.

Er moeten grote stappen worden gemaakt. Een aanlegsteiger, of noem het een bescheiden haven in Bombilla om straks met de boot vanaf Tazacorte naar Puerto Naos te varen is prioriteit. Het amfibievoertuig van het leger dat nu de plataneros, de bananenboeren naar de fincas vervoerd zal er binnenkort mee stoppen. Was het heel gebruikelijk dat er tussen besluit en uitvoering eerder rond de tien jaar nodig was, nu is geen tijd te verliezen.

Binnen de cirkel het getroffen gebied rond het dorpje Todoque.

Wijnvelden
Er is beweging en we gaan in de juiste richting. De focus van het nieuws ligt op het getroffen gebied rond Todoque. Op de rest van het eiland lijkt er weinig te zijn veranderd, niets te melden. Daar overheerst de gebruikelijke stilte, liggen de mappen met papieren aangenaam en in alle rust te wachten op de tafels van de ambtenaren. Alweer een lang weekeinde en een goed moment om naar de wijnvelden te trekken voor een alcachofa.

De eerste gele reuze paardenbloemen staan al in bloei. Nog even en de cineraria kleurt de bermen langs de wandelpaden weer paars. En in het kantoor van Oceaanzicht worden weer boekingen gemaakt. Tui vliegt vanaf half februari en Transavia volgt in april met een directe vluchten vrijdag. La Palma is weer bereikbaar door de lucht.

De druivenvelden boven Tinizara en Puntagorda. (Foto: S.W.)

Lees alles over de vulkaaneruptie op La Palma